Een bijzonder haakproject

Een haakproject met een speciale betekenis

Mijn laatste blog is alweer een hele tijd geleden. Het bloggen is er de afgelopen tijd bij ingeschoten, omdat ik heel druk ben geweest. Onder andere met het ontwerpen van haakpatronen voor het haakblad ‘Aan de haak’. Superleuk natuurlijk, maar omdat je dan met deadlines werkt, kun je andere dingen dan soms niet doen.

Het was ook een hele zware en moeilijke periode. Op mijn 38e werd ik voor het eerst geconfronteerd met overlijden in mijn eigen familie. Mijn oma was al heel lang ziek, ze had COPD. Begin mei werd duidelijk dat het niet meer ging. Er kwam een ziekenhuisbed en ze werd terminaal verpleegd. Gelukkig kon ze thuis blijven, omdat haar kinderen voor haar zorgden. Het was zwaar, moeilijk, verdrietig, en toch ook bijzonder. Eind mei is ze overleden.

Breien en haken

Mijn oma was altijd aan het breien en haken. Toen wij klein waren maakte ze altijd truien voor ons, met de Smurfen, met Mickey Mouse, met paarden erop. Alles wat wij bedachten maakte zij gewoon. Ze maakte zelfs truien voor onze vriendinnetjes en voor de poppen op onze kleuterschool. Breien deed ze op een gegeven moment niet meer, maar haken is ze altijd blijven doen.

Nadat ze was overleden kreeg ik alle brei- en haakspullen. Er zaten ook lapjes bij van allerlei projectjes waar ze mee bezig was. Ik vond dat heel grappig om te zien. Ze was met wel 10 verschillende dingen tegelijk bezig. Ik heb zelf ook een hele grote box staan met daarin alle projecten waar ik mee bezig ben.

Gehaakte cactus

Twee jaar geleden gaf ik haar het haakpatroon van de cactus die ik had ontworpen en garen. Ik was toen zelf nog niet zo lang met haken bezig. Ze heeft de cactus gehaakt en hij stond altijd bij haar in de vensterbank.

gehaakte-cactus  gehaakte-cactus-gratis-haakpatroon  gehaakte-cactus-gratis-patroon  cactus-haken-gratis-patroon-Kunstigdatwel

Omslagdoek

Nadat mijn oma is overleden, ben ik begonnen met het haken van een omslagdoek, als aandenken aan haar.

omslagdoek-haken-als-aandenken

Een mooie herinnering aan haar is de Vogeltjesdans. Toen wij heel klein waren draaide ze dat liedje altijd voor ons, en dan gingen mijn zus en ik samen met de buurmeisjes van mijn oma het dansje doen. Wel tien keer achter elkaar.
En de afgelopen jaren was er een vogeltje dat elk voorjaar een nestje had in haar tuin. Het vogeltje kwam elk jaar terug, behalve dit jaar…
Ze hield ook van bloemen, maar niet van witte. Op mijn omslagdoek wilde ik daarom een vogeltje en veel gekleurde bloemen op het bovenste stuk.
Bij de haakspullen die ik van haar kreeg zat een lapje met granny’s die ze had gehaakt. Ik heb het patroon nagemaakt en er witte doily’s van gemaakt voor op het middelste stuk. Onderaan heb ik een paar toeren granny stripes gehaakt.
Het onderste stuk komt nog helemaal vol met bloemen. De omslagdoek is dus nog niet klaar, maar ik gebruik hem al wel. Hij is heel fijn als het ’s avonds wat frisser is. En het is bijna vakantie, dus dan heb ik tijd om hem af te maken.

Twee haakprojecten met bijzondere herinneringen, verdrietig en mooi tegelijk.

Liefs Hedy

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *